شمارهٔ ۳۲۸

هوش مصنوعی: حضور تو مانند دانه‌ای است که همیشه در دسترس است و موهایت همچون دام‌هایی است که بر آن دانه‌ها پنهان شده‌اند. من و پرندگان حرم هم در این دام تو آرام و تسلیم هستیم.

هوش مصنوعی: دهان میم و جیم به خاطر زلف سیاه تو خم شده‌اند و قامت من به خاطر بار غم، مانند حرف لام است.

هوش مصنوعی: ابروی تو و موهای تو، برای من مانند قبله‌ای هستند که به سمت آن می‌نگرم. ای کسی که به حقیقت وجود تو، همچون یک مظهر بی‌نظیر و جاذب هستی، احترام می‌گذارم.

هوش مصنوعی: دل من در حسرتی عمیق است، چرا که نتوانسته لحظه‌ای از زیبایی‌های تو بهره‌مند شود. تو مانند لعل زیبایی هستی که بیشتر از آنچه که شایسته است، دشنام و نارضایتی را به من نسبت می‌دهی.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی که دلت به زیبایی و بزرگی سکندر باشد، باید حتماً مانند جم که دارای جامی است، آن را به دست آورده و محفوظ نگه‌داری.

هوش مصنوعی: از رفتن به میخانه و نوشیدن شراب، که در آنجا نعمتی خاص وجود دارد، خود را محروم نکن، زیرا اینجا فرصتی ویژه برای همه است.