شمارهٔ ۳۰۵

هوش مصنوعی: اگر محبوبم اجازه ندهد که لب‌هایش را ببوسم، به دنبالش می‌روم و کف پایش را می‌بوسم.

هوش مصنوعی: اگر نتوانم دامن او را در مسیر دست بگیرم، آنگاه در راه‌ها خاک می‌شوم تا سایه قد او را بوسه زنم.

هوش مصنوعی: اگر چشمش از من برگرداند تا نتوانم نرگسش را ببوسم، من به نسیم تبدیل می‌شوم و سر زلف گل سمن را می‌بوسم.

هوش مصنوعی: اگر تو با ابروهای خود زیبایی کنی، جان شیرین من بدون تردید فدای تو خواهد شد. بدون درنگ جانم را می‌دهم و تو را می‌بوسم.

هوش مصنوعی: هر زمانی که زیبایی خود را به نمایش بگذارد، من به عنوان آینه‌ای می‌شوم تا تصویر روی زیبای او را ببینم و ببوسم.

هوش مصنوعی: اگر به خاطر عشق، دست ظلم بر روی من باز شود، با ناله و زاری می‌روم تا دلم را مانند سنگی که در خار است، ببوسم.

هوش مصنوعی: دلیل و چاره‌ای برای عشق به تو می‌سازم و هر زمان که به یاد تو می‌افتم، تمایل دارم تمام اجزای وجودت را ببوسم.