شمارهٔ ۳۰۲

هوش مصنوعی: من آن کسی نیستم که نیاز و خواسته‌ام را از تو بگردانم، زیرا به خاطر این خاک نمی‌توانم رویم را از تو برگردانم.

هوش مصنوعی: هر جا که نگاه می‌کنم، فقط چهره تو را می‌بینم. نمی‌توانم از این چهره رو برگردانم.

هوش مصنوعی: نزدیک به زیارت تو جان فدای کردن، بزرگترین آرزوی من است. فکر نکن که از این آرزو دل بکنم.

هوش مصنوعی: به خاطر محبت تو، از چشمانم اشک می‌ریزم به سمت کشتزار خود، که مانند آب زلال در جوی روان است.

هوش مصنوعی: من از ارتباط با دیگران خودداری کرده‌ام تا آسیب نرسانم، مگر اینکه با این حرف‌ها تو را به خودم جذب کنم.

هوش مصنوعی: من بر روی زمین شوق و شگفتی دارم که اگر محبت آسمان به دست دیگری بیفتد، دور او را دور می‌زنم.

هوش مصنوعی: اگر چهره‌ی زشت را از نظر دور کنم، شاید این کار ناپسند باشد، اما اگر چهره‌ی زیبا را دور کنم، این عمل می‌تواند بی‌احترامی باشد.

هوش مصنوعی: نگو که من هنوز کوچک هستم و نمی‌توانم به عشق بازی بپردازم؛ من می‌توانم طبع و رفتارم را تغییر دهم و به این کار بپردازم.