شمارهٔ ۲۲۳

هوش مصنوعی: دوست بدون حجاب و پوشش، بی‌فایده است که پرده را از چهره‌اش کنار بزند. جان و دل با تمام وجود خواهان زیبایی و ناز است، اما تا وقتی که چهره‌اش را نشان ندهی، نمی‌تواند جلوه‌گر شود.

هوش مصنوعی: اگر به آن معشوقه‌ی نازک‌دل وفاداری کنی، نباید نام وفا را به میان آوری؛ زیرا هر چه عشق تو به او بیشتر شود، بی‌وفایی و بدرفتاری‌اش نیز افزون‌تر خواهد شد.

هوش مصنوعی: نمی‌توان به بلاغت و هوش خود، یا به عشق و دینداری‌ام، فخر بفروشم؛ چرا که با یک نگاه از چشمان سیاه او، همه این برتری‌ها نخستین بار به چالش کشیده می‌شود.

هوش مصنوعی: هر لحظه از معشوق خود خواسته‌ام که به آرزوهایم پاسخ دهد، اما نگرانم که در نهایت، جانم را در این طلب از دست بدهم و به جای رسیدن به آرزوها، فقط حسرت به دل بماند.

هوش مصنوعی: من که به خاطر عشق تو در رنج و عذاب هستم، تمام غم و اندوهم به گونه‌ای از بین رفته که تنها در برابر ابروهای تو باید سجده کنم و جز به آن محراب هیچ جایی برای پرستش و نماز ندارم.

هوش مصنوعی: به نظر ناعادلانه می‌آید که من کسی غیر از تو را انتخاب کنم، زیرا در تو زیبایی‌هایی وجود دارد که شایسته و بایسته است.

هوش مصنوعی: شب غم و روز جنون به خاطر تو به دنیا آمدند، کوچک‌تر از من نمی‌دانم که در این روزها برای تو چه چیزی به وجود خواهد آمد.