شمارهٔ ۱۷۵

هوش مصنوعی: حالت دل من را می‌دانی چطور است؟ وقتی که از زیبایی او دور هستم، مثل حال پرنده‌ای می‌مانم که از لانه‌اش دور افتاده است.

هوش مصنوعی: دل من از زیبایی آن چهره روشن شد و این نشان می‌دهد که در هر ذره‌ای از وجود، وجود خورشید نورانی نهفته است.

هوش مصنوعی: یک معشوق زیبا و دلربا از مسجد بیرون آمد، و ابروهای قوس‌دار او به قدری جذاب است که می‌تواند برای فرشتگان نقطهٔ قبله باشد.

هوش مصنوعی: به رنگ زرد من نگاه نکن، چون گل که می‌خندد و می‌گوید نگران من نباش، چون این رنگ خاصیت زعفران است.

هوش مصنوعی: شما شنیده‌اید که انسان ویژگی‌های درونی‌اش را در گفتارش نشان می‌دهد. به عبارت دیگر، افکار و احساسات واقعی او از طریق صحبت کردن قابل درک است.

هوش مصنوعی: جهان در ظاهر و باطن دو جنبه متفاوت دارد؛ در ظاهر زیبایی و گل وجود دارد، اما در باطن خارهای زخم‌زننده و غصه‌هایی هم هست. در واقع، هر سودی ممکن است با زیان‌هایی همراه باشد.

هوش مصنوعی: شاید فکر کنی که جهان به خواسته های هیچ کسی پاسخ نمی‌دهد، اما من حتی یک نفر را ندیده‌ام که بر اساس سرنوشتش خوشبخت باشد.

هوش مصنوعی: هر جا که می‌روم و در میان مردم هستم، نمی‌بینم کسی را که دلش از دریای غم به ساحل رسیده باشد.