شمارهٔ ۱۵۸

هوش مصنوعی: ای مردم! این جهان به اندازه‌ی یک نیم‌جو ارزش ندارد و هیچ‌کس در این بازار جز درد و رنج چیزی نمی‌فروشد.

هوش مصنوعی: آدم به خاطر رفتارهای نادرست خود باعث شد که حق در جهان او قرار بگیرد. در نتیجه، این جهان به kind of زندانی تبدیل شد و در این زندان، هیچ چیزی جز رنج و آزار وجود ندارد.

هوش مصنوعی: اگر دارای صد زبان بودم و از هر زبان در هر نفس هزاران شکایت می‌کردم، جایی برای انکار وجود ندارد.

هوش مصنوعی: به تو گفتم که این دنیا دشمن دوستان خودش است. دوستی با دشمن، رفتاری از انسان‌های آگاه نیست.

هوش مصنوعی: این زن خیانتکار چاره‌ای جز جدایی ندارد، وگرنه هیچ‌کس از نیرنگ و فریب این فرد در امان نیست.

هوش مصنوعی: کمی از خواب سنگین خود بیدار شو. تا کی باید تحمل طعنه و کنایه‌های دیگران را که بیدارند، بکشی؟ چون این وضعیت بیداری نیست.

هوش مصنوعی: در این دنیا تمام چیزها به نوعی به هم مرتبطند و در حقیقت، همه چیز از هیچ به وجود آمده است. این حقیقت برای کسانی که بینش عمیقی دارند، روشن و واضح است.

هوش مصنوعی: چرا کسانی که در دنیا آثار و نشانه‌های بزرگی از خود به جا گذاشتند، حالا هیچ نشانه‌ای از خود ندارند و حال هیچ‌کدام‌شان مشخص نیست؟

هوش مصنوعی: اکنون که فرشته مرگ نزدیک است، جان را با دعا و طلب بخشش آرامش ببخش، چرا که در آن زمان دیگر فرصتی برای طلب آمرزش نخواهد بود.

هوش مصنوعی: کمی به فکر بی‌نیازی در روز فقر باش، چرا که مدام نمی‌گویی چرا دارایی‌هایم کم است.

هوش مصنوعی: به چیزهای کم قناعت کن تا زندگی‌ات راحت‌تر شود. اگر در زندگی به سادگی بیندیشی، کارها دشواری نخواهند بود.