شمارهٔ ۱۲۰

هوش مصنوعی: با اینکه دل کارش را می‌کند و به تماشای تو مشغول است، باز هم در پی دیدن تو به دنبالت می‌گردد.

هوش مصنوعی: هرکجا که احساس می‌کنم دوری و تنهایی وجود دارد، به یاد تو می‌افتم و می‌بینم که آن رشته‌ی افسوس، مثل تار موی توست که مرا به خود جذب می‌کند.

هوش مصنوعی: هر گلی که به چشم صاحب‌نظران می‌آید، دفتر شگفت‌انگیزی از زیبایی و خوبی‌های چهره تو را به تصویر می‌کشد.

هوش مصنوعی: هر غنچه‌ای که از دهان تو می‌روید، نشانه‌ای از زیبایی و جذابیت تو دارد و هر بلبل نیز به عشق و شیفتگی رنگ و عطر تو فریفته شده است.

هوش مصنوعی: هر جا که دربارهٔ نیکان و خوبان زمان صحبت می‌شود، آن گفتگو نقطهٔ شروعی برای گفتگوی تو نیز خواهد بود.

هوش مصنوعی: هر کجا که نگاه می‌کنم، جز تو هیچ‌کس و هیچ‌چیزی وجود ندارد؛ نه در کلیسا و نه در مسجد و نه در معبد، همه جا کوی توست.

هوش مصنوعی: می‌خواستم به سوی تو بیایم، ولی حالا می‌بینم که همه‌جا دارم به سمت تو می‌روم.

هوش مصنوعی: برای من اهمیتی ندارد که چه سال و چه ماه و چه هفته‌ای را سپری می‌کنم، زیرا فقط شب و روز به یاد درد و غم چهره و موی تو هستم.

هوش مصنوعی: هر کسی آرزوی دیدن تو را دارد، اما تنها من هستم که به عشق تو فکر می‌کنم.