شمارهٔ ۱۰۵

هوش مصنوعی: می‌خواهم ای عزیز، همه‌ی بخش‌های بدنت را ببوسم؛ گاهی از پا تا سر و گاهی از سر تا پا.

هوش مصنوعی: من تدبیری اندیشیده‌ام تا به دو نوبت فرصت بوسه زدن به لب‌های شیرین تو دست یابم.

هوش مصنوعی: با رونق پیدا کردن قند، قیمت شکر کم می‌شود. این شیرینی که در لب ما بود، جان ما را بیشتر شاداب می‌کند.

هوش مصنوعی: عاشقان وقتی به سمت تو می‌شتابند، جای تعجب نیست. مانند مگس‌هایی هستند که به سوی شیرینی می‌آیند.

هوش مصنوعی: از چه کسی یاد گرفتی که این‌قدر با ناز و ادا رفتار کنی؟ در حقیقت، از این همه ناز و زیبایی فقط درد دل باقی می‌ماند و در چشمان عاشق، تو هیچ‌جایی نداری.

هوش مصنوعی: اگر بخواهیم این بیت را به زبان ساده‌تری بیان کنیم، می‌توان گفت: وقتی سرت را کج می‌کنی و موهایت را به حالت دلپذیری می‌ریزی، زیبایی خاصی پیدا می‌کنی که همه را مجذوب می‌کند.

هوش مصنوعی: هر جا که نگاه می‌کنم، جوی‌هایی را می‌بینم که در حال جاری شدن هستند. من هم مانند این جوی‌ها به سمت تو می‌آیم، چون زیبایی قامت و ظرافت تو را می‌بینم.

هوش مصنوعی: من در میان چمن و گل‌ها شادی و لذت ندارم، زیرا زیبایی تو برایم همه چیز است و هیچ چیز دیگری برایم اهمیت ندارد.

هوش مصنوعی: اگر به یک بوسه از معشوق دل ببندی و جانت را فدای او کنی، در این صورت اگر می‌خواهی مانند یک کودک باشید و از خیر دنیا و آخرت بهره‌مند شوی، باید از عشق او بگذری.