بخش ۷۷ - حکایت‌ سلطان بایزید بسطامی‌ نورﷲ تربته‌ و نقل‌ ریاضتش‌

هوش مصنوعی: شیخ دانا و عارف، نقطه‌ی مرکزی حقیقت و دریاچه‌ای از معانی، به عنوان قبله‌ای برای اهل حقیقت شناخته می‌شود، مانند بایزید.

هوش مصنوعی: در اینجا شخص از تلاش و سخت‌کوشی خود در طول ده سال و دو ماه صحبت می‌کند. او به طور مداوم و بی‌وقفه به کار مشغول بوده و مانند یک آهنگر، به ساختن یا شکل دادن به چیزی در زندگی‌اش پرداخته است. این تلاش روزی و شبی صورت گرفته و نشانگر عزم و اراده اوست.

هوش مصنوعی: من او را در کورهٔ سختی و دشواری پرورش دادم و با تلاش و زحمت، گرمایی به او بخشیدم.

هوش مصنوعی: من با زدن پتکی از ملامت و سرزنش بر سر او، آیینه‌ای ساختم تا او خود را در آن ببیند و از رفتار و اعمالش آگاه شود.

هوش مصنوعی: من سال‌ها به او خیره می‌شدم و به خاطر زیبایی‌اش احساس خوشایندی داشتم.

هوش مصنوعی: در میان خودم، پس از اینکه به خودپسندی دچار شدم، دیدم که عمل خود را به شدت به دام دروغ و فریب گرفتار کرده‌ام.

هوش مصنوعی: به مدت پنج سال تلاش کردم تا با تلاش و کوشش، خودم را از زنجیرهای کبر و خودپسندی آزاد کنم.

هوش مصنوعی: به مدت پنج سال، سعی می‌کردم تا به وسیله اعمال نیک خود، زنگارهای درونم را پاک و دل را از غم‌ها و ناپاکی‌ها آزاد کنم.

هوش مصنوعی: پس از آن که به روشنی حقیقت ایمان آوردم، متوجه شدم که مردم را یکجا و به صورت زنده بررسي می‌کنم.

هوش مصنوعی: در کار این افراد با جدیت و تلاش، چهار بار تکبیر گفتم و کارم به پایان رسید.

هوش مصنوعی: من از مرده‌دلی مردم رسته‌ام و هیچ نمی‌گویم جز این که تنها با خدا راز و نیاز دارم.

هوش مصنوعی: من از هستی و وجود، دنیا را پاک کردم و وقتی به حقیقت رسیدم، به کمک و یاری حق به واقعیت دست یافتم.