بخش ۷۳ - حکایت‌ شیخ‌ ابوالحسن‌ نوری رحمت‌ ﷲ علیه‌ و شرح حال خود گفتن‌ با شیخ‌ جنید قدس ﷲ اسراره

هوش مصنوعی: شیخ نوری روزی به جنید گفت: درگیری من با جنگ بسیار شدید است، اما دلیل و برهان من از این وضعیت رهایی پیدا می‌کند.

هوش مصنوعی: سی سال است که به دنبالش هستم، اما زمانی که او در دسترس است، من از او دور می‌شوم.

هوش مصنوعی: من در غیبت هستم تا زمانی که او وجود داشته باشد؛ وقتی من ظاهر شوم، او غایب می‌شود.

هوش مصنوعی: هر چقدر که من از درد و رنج خود شکایت کنم، او می‌گوید یا تو باید به این وضعیت ادامه دهی یا من.

هوش مصنوعی: تا زمانی که تو در کنار من هستی، من مانند نی می‌مانم. اما وقتی که تو از من دور می‌شوی، وجودم به وضوح نمایان می‌شود.

هوش مصنوعی: شیخ با مریدانش صحبت می‌کند و به آن‌ها می‌گوید که این حالت شگفت‌انگیز درویش، نشان‌دهنده‌ی عظمت و زیبایی است. ای جمع، به این موضوع توجه کنید.

هوش مصنوعی: او سی سال است که در حیرت و سردرگمی مانده و جانش به شدت عاشق و سرگردان شده است.

هوش مصنوعی: نگاه کنید به وجد و شوق او و اشتیاقی که دارد، با این حال که این حال و روزش به شدت تحت فشار است.

هوش مصنوعی: با او سخن گفتند که امام اهل شور است، زیرا آن شاه، قهّار و غیور می‌باشد.

هوش مصنوعی: تازمانی که او هست، هیچ‌کس دیگری در این دنیا وجود ندارد که بتواند نسبت به او غیرت و حسادت داشته باشد. غیری وجود ندارد که بتواند با او مقایسه شود یا در برابرش قرار بگیرد.

هوش مصنوعی: جز رنگ آبی، وجود واقعی تو یک خیال است و او ناپیداست تا زمانی که این حقیقت از تو مشخص شود.

هوش مصنوعی: آنچنان رفتار کن که همه چیز، چه آشکار و چه پنهان، نشانه‌ای از تو باشد و تو در دل آنها حضور داشته باشی.

هوش مصنوعی: به قدری در خود را گم کن که دیگر نتوانی تشخیص دهی که خودت کیستی و به قدری در این حالت غرق شو که دلت بخواهد او را ببینی. اگر روزی دوباره پیدا شدی، در حقیقت همان او خواهی بود.

هوش مصنوعی: ما چه هستیم؟ در زبان و معنا، زمانی که ما به جایی می‌رسیم، دیگر نمی‌توانیم در توصیف‌ها جا بگیریم.

هوش مصنوعی: آن کسی که در زندگی ما حضور دارد، همیشه قابل رؤیت است؛ اگرچه در واقعیت ممکن است غیرموجود باشد، ولی هیچ‌چیز نمی‌تواند او را از وجود حقیقی‌اش دور کند.

هوش مصنوعی: هیچ چیزی نمی‌تواند او را توصیف کند؛ همه چیز نابود می‌شود جز او.