بخش ۳۸ - عرض حال نمودن انبیاء با حضرت‌ سید الشهدا(ع)

هوش مصنوعی: پیامبران ابتدا در حضور آن موجود بی‌نظیر، وضعیت و احوال خود را بیان کردند.

هوش مصنوعی: ای کسی که به خاطر خلافت و رهبری، وجودت را شربت کرده‌اند، بدون این مقام و منصب، نه پیامبری معنا دارد و نه بولهبی (دشمن پیامبر) حقی برای وجود خود می‌تواند قائل باشد.

هوش مصنوعی: از دوران جنینی تا پیری و مرگ، ما را از بلا و سختی‌ها نجات دادی.

هوش مصنوعی: اگر تو، ای یاری‌دهنده بزرگ، نبودند، هنوز انسان در گل و لای و آب می‌زیست و پیشرفت نمی‌کرد.

هوش مصنوعی: اگر او به نام تو کمک و پناهی جستجو نمی‌کرد، هنوز هم در آلودگی و گناه باقی می‌ماند.

هوش مصنوعی: نوح هنگامی که در کشتی به کمک تو سوار شد، دلش را در آن لحظه به رحمت تو سپرد.

هوش مصنوعی: ای سلطان بخشش، از کرم و generosity تو آمدم. اکنون کشتی‌ام در ساحلِ جود تو لنگر انداخته است.

هوش مصنوعی: اگر آفتاب روشنایی‌بخش وجود نمی‌داشت، دنیا هنوز در دل طوفان‌ها به سر می‌برد.

هوش مصنوعی: ای شفیق، وقتی که نمرود خلیل (حضرت ابراهیم) را برای سوزاندن به منجنیق بست، من نیز در آتش سختی‌ها و دردها قرار دارم.

هوش مصنوعی: او دامن عشق تو را با شوق و خوشحالی در دست گرفت و بعد از آن به دامن آتش افتاد.

هوش مصنوعی: آتش نمرود بر سر گلستانی از گل‌ها افتاد و دودی از آن بلند شد، اما این آتش به طور غیرقابل کنترلی زبانه کشید و شعله‌ور شد.

هوش مصنوعی: وقتی اسماعیل، فرزند خلیل، خواست که خود را در راه عشق تو قربانی کند.

هوش مصنوعی: در میان ما، حضرت ابراهیم (علیه‌السلام) به مقام نبوت دست یافت و در درگاه خداوند، نزدیک و محترم شد. او به عنوان قربانی خداوند شناخته می‌شود.

هوش مصنوعی: در وجود او، پروردگار نور این پیامبران را قرار داده است.

هوش مصنوعی: یعقوب از شدت غم دوری یوسف صبوری کرد و در نتیجه، از اشتیاقی که به او داشت، چشمانش نابینا شد.

هوش مصنوعی: سال‌ها به خاطر تو گریه کرد و در آخر به یادت گره خواهد خورد، ای پادشاه بزرگ و با عظمت.

هوش مصنوعی: او به دلیل احترام و محبت نزدیکی که نسبت به او وجود داشت، به حیات انسان‌ها و بوی خوش پیراهن یوسف احساس نزدیکی کرد.

هوش مصنوعی: چشم او به خاطر تو گریه کرد و نورانی شد، نه به دلیل بوی یوسف که از او دور شده است.