شمارهٔ ۵۴۰

هوش مصنوعی: در ابتدای روز، آرزوی دلنواز مانند مستی که از شراب سرخوش است، به‌وجود می‌آید و از ناله‌های صادقان، عطر خوشی مانند بوی کباب به مشام می‌رسد.

هوش مصنوعی: وقتی که ولی خدا در پیشگاه پیامبر ظاهر می‌شود، مانند آفتاب که به آسمان می‌آید، کرامت او نمایان می‌شود و ذرات نور در حضورش ناپدید می‌شوند.

هوش مصنوعی: سال‌هاست در خرابه‌های دل خود نشسته‌ام و امیدوارم که روزی گنجی از این ویرانی به دست آورم.

هوش مصنوعی: عشق به مانند نوسانی است که از حالتی به حالت دیگر می‌کشد، چنان که انسان در شرایطی از عشق دچار بی‌قراری و اضطراب می‌شود، اما در جستجوی نشانه‌هایی از امنیت و آرامش است. عشق می‌تواند انسان را به جایی برساند که از این اضطراب‌ها خارج شود و به حالتی از سکون دست یابد.

هوش مصنوعی: به دلیل پیچیدگی و درهم‌ریختگی زلف او، شانه از میان هر کدام از موها بیرون می‌آید و انتخاب می‌شود.

هوش مصنوعی: یار را گم کرده‌ام و دل تنگم، به دنبال او هستم. فال می‌زنم تا شاید از این کتاب نشانه‌ای درباره‌اش پیدا کنم.

هوش مصنوعی: سعید برای خود شراب می‌نوشد، اما نه به مانند کسی که خرقه‌اش را به خاطر شراب بپوشاند؛ اگر زیاد به او فشار بیاوری، شراب از خرقه‌اش بیرون می‌زند.