شمارهٔ ۵۰۷

هوش مصنوعی: ما هم مثل کسانی که دور از هم هستند، ناسپاس شده‌ایم و شکرگزاری از یاران را فراموش کرده‌ایم، در حالی که خودمان را خوب می‌شناسیم.

هوش مصنوعی: قلم ما به دلیل جریان حوادث و وقایع، تغییر مسیر داده است. چرا ما بیهوده درگیر یافتن پایه‌ها و اصول هستیم؟

هوش مصنوعی: ما به‌جای ورود به عمق سماع و شادی، از آن بازگشته‌ایم و در حال حاضر چشمانمان را بسته‌ایم و گرفتار دنیای تخیلات و قیاس‌ها شده‌ایم.

هوش مصنوعی: مدت‌های طولانی است که ماهروها به ما توجه نکرده‌اند و ما مانند تصویری که در آینه منعکس می‌شود، در این وضعیت گیر کرده‌ایم.

هوش مصنوعی: بی‌خبر بودن ما از دنیای بیرون باعث شده که نادانی‌های ما به وضوح در میان مردم نمایان شود، به طوری که مانند بخیه‌های نادرست بر روی لباس‌مان دیده می‌شود.