شمارهٔ ۵۰۳

هوش مصنوعی: من از جایی که هستم نمی‌روم؛ حتی اگر به بهشت بروم، باز هم نمی‌توانم از جایی که قلبم در آن است، جدا شوم. اگر به دنیای دلبرها بروم، باز هم نمی‌توانم از این مکان دل بکنم.

هوش مصنوعی: زیبایی و جلوه او به قدری پررنگ و تاثیرگذار است که من بدون اراده، از جای خودم بلند می‌شوم و به دنبال او نمی‌روم.

هوش مصنوعی: من گل لاله‌ام و می‌خواهم خود را با خون دل تزئین کنم، مانند ساغری که برای دریافت شراب به سمت مینا می‌روم.

هوش مصنوعی: وقتی به سراغ او می‌روم، دیگر از نام و نشانی چیزی نمی‌گذرم. از آنجا، خودم و حتی همراه سعیدا هم دیگر مهم نیستیم.