برگردان به زبان ساده
می سزد گر کله خویش به سر کج بینم
من که چون لاله ز خون دل خود رنگینم
هوش مصنوعی: اگر لازم باشد، می‌توانم سر خود را کج نگه‌دارم، زیرا مانند لاله، رنگین هستم از درد و رنج دل خود.
چون فلک نی به هوای دل خود در چرخم
چون زمین بار جهان می کشم و تسکینم
هوش مصنوعی: من مانند فلک نیستم که به خواسته‌های دل خود بچرخم، بلکه همچون زمین بار سنگین جهان را بر دوش می‌کشم و در این حال آرامش می‌یابم.
ظاهرم رنگ دگر دارد و باطن دیگر
بدنم گرچه ز خاک است به جان سنگینم
هوش مصنوعی: ظاهر من رنگ و رویی متفاوت دارد، اما باطن من چه بسا چیز دیگری است. اگرچه جسم من از خاک تشکیل شده، ولی درونم به شدت سنگین و پر از بار و احساسات است.
باده چون نوشم و دلجمع چسان بنشینم
من که از شادی بسیار چو گل غمگینم
هوش مصنوعی: وقتی که شراب می‌نوشم و خوشحال می‌شوم، چگونه می‌توانم آرامش بگیرم در حالی که از شادی زیاد، همچنان غمگین هستم مثل گل؟
فرس فکر نرانم به هوای رخ کس
دایماً پیروی شاه کند فرزینم
هوش مصنوعی: من هرگز به خیال چهره کسی ذهن خود را مشغول نمی‌کنم، چون همیشه پیرو شاهزاده می‌باشم.
بسته بادا در آن باغ سعیدا بر من
که خلد خار ندامت به کف گلچینم
هوش مصنوعی: در آن باغ خوشبو و شادی بخش، دلم می‌خواهد که گل‌های زیبا را بچینم و از تلخی و ندامت دور باشم.
