شمارهٔ ۴۵۹

هوش مصنوعی: من به خاطر خودنمایی‌ام، پا و سرم را به‌طور پیچیده و با دقت نشان می‌دهم و در واقع، در دل خود، صد عیب و هنرمندی را جا داده‌ام.

هوش مصنوعی: هر چیزی که از آسمان و سرنوشت به من داده شد، همان را دوباره به من برمی‌گرداند، مانند پژواکی که از کوه به گوش می‌رسد و من آن را در دل خود نگه‌داشته‌ام.

هوش مصنوعی: من درون خود را به ظاهری خوب و زیبا تبدیل کرده‌ام، این شبیه این است که نقصی را در هنر خود پنهان کرده‌ام.

هوش مصنوعی: افکار و احساسات من به خاطر زلف محبوبم، مانند مشک حسی عمیق و غم‌انگیز را نشان می‌دهد. من همچون ضیا (نور) در پرده‌های چشمانم گرفتار شدم.

هوش مصنوعی: او از انتقاد و مال و خوبی و بدی پاک و دور است و من به طور بیهوده به مسائل خوب و بد چسبیده‌ام.

هوش مصنوعی: بیدار کردن یک قطرهٔ خون از خواب درونی‌ام کار دشواری است، زیرا این خواب در رگ من به شدت پیچیده شده است.