شمارهٔ ۴۵۷

هوش مصنوعی: کی ممکن است که کسی دارای افکار پریشان و بی‌هدف، بتواند اسرار عمیق را کشف کند؟ در حالی که سادگی و آرامش روح را کسی به او می‌دهد که از درک و فهم کمال و پختگی بهره‌مند است و از می، به معنای ابزار روشنایی و آگاهی، این آرامش را کسب کرده است.

هوش مصنوعی: زمانی که از این دنیا می‌رویم و در روز قیامت در میان پیامبر خدا، شفاعت کن یا خدا، که پایان زندگی‌ام خوب باشد.

هوش مصنوعی: گفت‌و‌گوی ناتمام هیچ‌گاه با افراد کامل نتیجه نخواهد داشت؛ تنها افراد دانا می‌توانند در دل افراد دانا جایگاهی پیدا کنند.

هوش مصنوعی: ای مفتی، مگر باده ممنوع است و مال دیگران حلال؟ از کجا معلوم شد که این چیز حلال است و آن چیز حرام؟

هوش مصنوعی: در اینجا به ما گفته می‌شود که مراقب فریب‌ها و ترفندهای زندگی باشیم. همان‌طور که صیاد با هوشمندی طعمه‌ای را به نمایش می‌گذارد و در عین حال دامش را در جایی پنهان می‌کند، باید از خطرات و دسیسه‌ها آگاه باشیم و فریب ظاهر را نخوریم.

هوش مصنوعی: سال‌ها عمر خود را بیهوده صرف کردیم تا اینکه این راز آشکار شد. عبادت کار پیچیده‌ای است و زهد هم کاری ناشیانه و ناپخته است.

هوش مصنوعی: ما با هیچ‌کس در نعمت خدا صحبت نمی‌کنیم، چون باده و روزی ما به دست خودمان است و نیازی به زهد و پرهیزکاری دیگران نداریم.

هوش مصنوعی: تا زمانی که انسان از زشتی‌ها و عیب‌ها دور نشده باشد و خالص و پاک نباشد، قادر نخواهد بود به درک واقعی صفات و نام‌های محبوب دست یابد.