برگردان به زبان ساده
هر که یاد قامت آن سروبالا می کند
بهر مطلع مصرع برجسته پیدا می کند
هوش مصنوعی: هر کسی که به یاد قامت زیبا و بلند آن سرو میافتد، میتواند شروع یک شعر زیبا و پر معنا را بشناسد و پیدا کند.
نیست در خاطر غباری از کسی آیینه ام
هر که می بیند مرا خود را تماشا می کند
هوش مصنوعی: در ذهن من هیچ نشانهای از دیگران وجود ندارد؛ من مانند آینهای هستم که هر کس مرا میبیند، در واقع در حال تماشای خودش است.
نیست یک حاکم به ملک حسن، شهر طرفه ای است
خط اگر آزاد سازد زلف دعوا می کند
هوش مصنوعی: در این شهر زیبا و دلنشین، هیچ حاکمی وجود ندارد. اگر کسی بخواهد بر سر زلف معشوق، آزادانه دعوا کند، نشانهای از زیبایی و جذابیت آنجا است.
چون نگردم امت لعل لبش کان می پرست
گاه کار خضر و گه کار مسیحا می کند
هوش مصنوعی: وقتی من به دور لبانی که مثل لعل زینت بخش است، نمیچرخم، آن زمان گاهی مانند خضر کارهایی میکند و گاهی مانند مسیح کارهای شگفتانگیزی انجام میدهد.
دیدهٔ خودبین چو عکس افتاده در آیینه ها
هر که دارد چشم عبرت بین تماشا می کند
هوش مصنوعی: چشم خودخواه مانند عکسی است که در آینه دیده میشود، اما کسی که دارای بینش عبرتآموز است، به تماشای واقعیتها میپردازد.
بی حجابش کس چسان بیند سعیدا دیده ام
از حیا در چشم مردم خویش را جا می کند
هوش مصنوعی: سعیدا، چگونه کسی میتواند او را بدون حجاب ببیند؟ من دیدهام که حیا در چشم انسانها باعث میشود که شخصیت خود را در میان مردم بپوشانند.
