شمارهٔ ۲۵۷

هوش مصنوعی: در نوشته‌های زیبا و دل‌انگیز عاشق‌ها به قدری غرق شدم که مثل صبح صادق، در این سفر روحانی به کمال رسیده‌ام.

هوش مصنوعی: زلف زیبای محبوبان به قدری در اینجا پراکنده شده که عشق در تنهایی ما را به زنجیر کشیده است.

هوش مصنوعی: در خواب دیدم که زلف معشوقی را به دست آورده‌ام و هر کسی که با او صحبت کردم، پریشانی و سردرگمی من را تفسیر کرد.

هوش مصنوعی: ما با ناتوانی خود گره هایی را باز کرده ایم و با چشمان مان که مانند شیر هستند، عجز و ناتوانی خود را به نمایش گذاشته ایم.

هوش مصنوعی: در پیچ و تاب زلف او، به خاطر چنان عاشقانی، دل‌ها همواره در حال دلدادگی هستند. اما آن موجود زیرک و زیبا، در نهایت دل‌های عاشق را آزرده خاطر کرده است.

هوش مصنوعی: هنگامی که ابروی کمان‌مانند تو را دیدیم و مژگان سیاهت را که به سمت ما بود، سرنوشت با تیر تقدیر ما را نشانه گرفت.

هوش مصنوعی: هر چه که هست، جلوه و معنایش را به خوبی نشان می‌دهد، تا زمانی که دل و ذهن من تصویر او را در خود نقش بزند.