شمارهٔ ۱۱۹

هوش مصنوعی: آسمان و دنیا به فقیران مهربانی نکرده‌اند، این ظرفی که به ما داده شده، توان پذیرایی از مهمانان را ندارد.

هوش مصنوعی: احساسی که در درون من به وجود آمده، آنقدر عمیق و شدید است که حتی نوح نبی هم در زمان طوفان خود چیزی شبیه به آن را تجربه نکرده است.

هوش مصنوعی: بوی خوش گلاب از خودِ گل نمی‌آید، مگر اینکه کسی برای مراقبت از آن نباشد.

هوش مصنوعی: ای تنها افتخار جهان، مانند تو کسی را در زیبایی و کمال نیست که به اندازه قامت بالای تو زیبایی داشته باشد.

هوش مصنوعی: در تلاش برای پیدا کردن دل و آرامش به جایی نرسیدم، زیرا این کعبه‌ای که به دنبالش می‌گردم، هیچ‌گونه نشانی جز بیابان و تنهایی ندارد.

هوش مصنوعی: هر کسی که مانند آسمان غمگین و داغدار نیست، در درون خود به فکر و اندیشه نمی‌افتد و به مشکلاتش نمی‌پردازد.

هوش مصنوعی: این زندگی پر از مشکلات و سختی‌ها بوده و در زیر ظاهری که به نظر می‌رسد، فقط درد و رنج وجود دارد. هیچ چیز خوشایندی جز دل آزرده و سینه سوخته نداشته‌ایم.

هوش مصنوعی: کسی که تجربه‌ی عشق و دلتنگی را نداشته، چگونه می‌تواند از درد و رنج ناشی از عشق او باخبر باشد، در حالی که او مانند آفتابی است که بر سینه‌ای عریان می‌تابد و احساسات عمیق را به تصویر می‌کشد؟

هوش مصنوعی: فکر و اندیشه‌ی پخته و成熟 نمی‌تواند به راحتی به جمع افرادی که سطحی و ناپخته هستند بپیوندد و از آن‌ها تأثیر بپذیرد.