شمارهٔ ۵۰۵

صائب » دیوان اشعار » متفرقات » شمارهٔ ۵۰۵

ما به زور اشک، موج از روی جیحون می بریم

چین جوهر از جبین تیغ بیرون می بریم

منع ما دریاکشان ای زاهدان از ابلهی است

ما گلیم خویش را از آب بیرون می بریم

شمارهٔ ۵۰۴: در دل است آن کس که از نادیدنش دیوانه‌ایم شمارهٔ ۵۰۶: چون به دریا روی با این دیده پر نم کنیم

اطلاعات

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

قالب شعری:غزل/قصیده/قطعه

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 2

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

ما به زور اشک، موج از روی جیحون می بریم

چین جوهر از جبین تیغ بیرون می بریم

هوش مصنوعی: ما با تلخی و درد، تلاش می‌کنیم تا احساسات خود را به بیرون منتقل کنیم و در این راه، به سختی‌هایی که در زندگی محسوب می‌شوند، می‌پردازیم. در واقع، ما سعی می‌کنیم با اشک و رنج، زیبایی و ارزش را از دل مشکلات بیرون بکشیم.

منع ما دریاکشان ای زاهدان از ابلهی است

ما گلیم خویش را از آب بیرون می بریم

هوش مصنوعی: ما دریاکشان (کسانی که به دنبال عمق و حقیقت زندگی هستیم)، ای زاهدان (دوری از دنیا)، به دلیل نادانی شما مانع‌زدایی نمی‌شویم. ما خودمان به تنهایی از آب (منافع و مشکلات) فرار می‌کنیم و به راه خود ادامه می‌دهیم.