شمارهٔ ۴۸۰

هوش مصنوعی: من به می ناب و تلاش او افتخار می‌کنم که گناه همه را به دوش خود می‌کشد.

هوش مصنوعی: این چه روزگار عجیبی است که هرگاه که یک گل از خاک بیرون می‌آید، در دل من که پر از درد است، سوزن خود را می‌شکند.