شمارهٔ ۳۸۵

داغ سودای ترا بر دل بی کینه نهند

گوهری را که عزیزست به گنجینه نهند

بی تو جمعی که نظر آب دهند از گلزار

تشنگانند که بر ریگ روان سینه نهند

قسمت مردم هموار نگردد سختی

بالش از موم به زیر سر آیینه نهند

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

قالب شعری:غزل/قصیده/قطعه

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 3

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

داغ سودای ترا بر دل بی کینه نهند

گوهری را که عزیزست به گنجینه نهند

هوش مصنوعی: عشق و آرزوی تو را بر دل من که خالی از کینه است قرار می‌دهند، مانند جواهری که ارزشمند است و در خزانه نگهداری می‌شود.

بی تو جمعی که نظر آب دهند از گلزار

تشنگانند که بر ریگ روان سینه نهند

هوش مصنوعی: بدون تو، هر گروهی که آب بدهند از باغی پر از انسان‌های تشنه‌اند که بر روی ریگ‌های روان، دل خود را می‌گذارند.

قسمت مردم هموار نگردد سختی

بالش از موم به زیر سر آیینه نهند

هوش مصنوعی: سرنوشت مردم همیشه آسان نمی‌شود، همان‌طور که سختی بالش از موم نمی‌تواند به زیر سر یک آیینه بیفتد.