شمارهٔ ۳۶۴

هوش مصنوعی: چهره تو به قدری زیباست که حتی پری‌ها هم از نگاه به آن دست می‌کشند و دل من به خاطر زیبایی‌ات از عشق بت‌ها دور می‌شود.

هوش مصنوعی: چقدر باعث درد و رنج من شده است عشق، که همچون آفتابی در زیر چادر نیلوفری، سرگردان و دلشکسته هستم؟

هوش مصنوعی: علاقه‌ها چون دام‌هایی هستند که مرا محاصره کرده‌اند و من آن طعمه‌ای نیستم که به سادگی و بی‌توجهی از کنار خودتان عبور کنید.

هوش مصنوعی: چهره‌ی من مانند آفتاب روشن است و زیبایی‌ام به گونه‌ای است که حتی آب هم با دیدن من به جواهری تبدیل می‌شود.