غزل شمارهٔ ۴۳۳

هوش مصنوعی: ما با دوستان خود در باغ زندگی راحت و آرام هستیم؛ چه بهار باشد و چه خزان، ما در آرامشیم.

تصحیح AI: اگر یار سروقامتی که داریم به دست آید، حتی اگر دیگر درخت سرو هرگز در دنیا نباشد، ما آرام و آسوده خواهیم بود. (AI: اگر هدفی که داریم به دست آید، حتی اگر آن موجود نازنین هرگز در دنیا نباشد، ما آرام و آسوده خواهیم بود.)

هوش مصنوعی: اگر دیگران به دشت و صحرا می‌روند تا از زندگی لذت ببرند، ما در کنار تو، ای آرامش جان، به دور از همه هیاهوها و شلوغی‌ها راحت و آسوده‌ایم.

هوش مصنوعی: هر چیزی که در این دنیا و دنیاهای دیگر باعث راحتی و آرامش باشد، اگر تو با ما خوب و صمیمی باشی، ما از آن آسوده خاطر خواهیم بود.

هوش مصنوعی: اگر درختان در بهار به خاطر تابش نوروزی دچار آتش‌سوزی شوند یا گل‌ها در باغ به شادابی و زیبایی جلوه‌گر شوند، ما در آسایش و آرامش خواهیم بود.

تصحیح AI: به باغبان بگو اگر در باغ گل‌ رنگی (آلاله) وجود دارد، گل را به دیگری بده که ما با دلبر، دل‌شاد و آرام هستیم. (AI: به باغبان بگو اگر در باغ گل‌های رنگی وجود دارد، گل دیگری را به ما بده که ما با دل شاد و آرام هستیم.)

هوش مصنوعی: اگر فرمانروایان و قضات در سیاست‌ورزی خود مشغول باشند و اگر بزرگترها و جوانان ما را سرزنش کنند، ما همچنان در آرامش و آسایش به سر می‌بریم.

هوش مصنوعی: اگر امواج دریا کشتی را به اوج آسمان و زیر نور خورشید ببرند یا آن را به ته دریا برد، ما در کناره دریا آرام و بی‌خیال هستیم.

تصحیح AI: ما در طول زندگی سختی‌های زیادی را تحمل کردیم و در دنیا هیچ راحتی نیافتیم. اکنون که از زندگی توأم با آسایش فاصله گرفته‌ایم، در آرامش به سر می‌بریم. (AI: ما در طول زندگی سختی‌های زیادی را تحمل کردیم و در دنیا هیچ راحتی نیافتیم. اکنون که از زندگی پرمشقت فاصله گرفته‌ایم، در آرامش به سر می‌بریم.)

هوش مصنوعی: سعدی جان، ثروتمندان از خطرات و مشکلات می‌ترسند، در حالی که اگر صدای دزدی از کاروان به گوش برسد، ما در آرامش و آسایش خود باقی خواهیم ماند.