غزل شمارهٔ ۱۷۸

معنی: آن معشوقی که با نگاه نافذ و ابروان کمانی می‌گذرد کیست؟ و آن چه تیر نگاهی است که از جان آنچنان عبور می‌کند که از جوشن؟ - منبع: شرح غزل‌های سعدی

معنی: او یک شخص نیست بلکه دنیایی از لطافت و تمامیّت است؛ پس ای دل، روزگار خویش را تباه مساز و مراقب باش که جهان از برابرت می‌گذرد. - منبع: شرح غزل‌های سعدی

معنی: آن روی چون ماه تابان اگر بداند که بر مردم در نهان چه می‌گذرد، نمی‌پسندد که آشکارا نمایان شود. - منبع: شرح غزل‌های سعدی

معنی: آخر ای یگانه در روزگاران، از روی لطف و مهربانی لحظه‌ای به نزد ما بیا؛ زیرا زمان سپری می‌شود و ما از وجودت محروم می‌مانیم. - منبع: شرح غزل‌های سعدی

معنی: ای ماه دلربای، وصف و تصویر کردن چهره تو همانند وصف کردن احوال من، از حد شرح و بیان می‌گذرد و هیچ کدام قابل توصیف نیست. - منبع: شرح غزل‌های سعدی

معنی: دیگر نمی‌توانم شاهد آمدن باد صبا به چمنزار باشم. می‌بینم که عمرم مثل برق یمانی می‌گذرد و سپری می‌شود و عمر برای دیدن باد صبا در نوبتی دیگر باقی نمی‌ماند. - منبع: شرح غزل‌های سعدی

معنی: با محبت خویش دل سعدی را به آتش کشیده‌ای و این سخنانی که بر زبان جاری می‌گردد، دود و اثر آن آتش درون است. - منبع: شرح غزل‌های سعدی / دکتر محمدرضا برزگر خالقی / دکتر تورج عقدایی