شمارهٔ ۳۱۱

هوش مصنوعی: دوست عزیز، آیا جز سختی‌های تو، چیزی از وفا و یاری واقعی می‌دانی؟ در حقیقت، نحوه‌ی یاری و وفاداری چه معنا و مفهومی برای تو دارد؟

هوش مصنوعی: تو هیچ‌گاه به دل کمک نکردی و همیشه با بی‌رحمی برخورد کردی، پس چگونه می‌توانی از شیوه‌های مهربانی و یاری دادن سخن بگویی؟

هوش مصنوعی: نه در محدودیتی هستی و نه در تله‌ای درگیر. اما از غم و درد وابستگی و گرفتاری چه می‌دانی؟

هوش مصنوعی: تو که هیچ‌وقت نام وفا را از کسی نشنیده‌ای، چگونه می‌توانی بفهمی وفاداری چیست؟ وفاداری برای تو چه مفهومی دارد؟

هوش مصنوعی: من از درد و رنجی که ناشی از توست به شدت ناراحتم و از شدت داغ و غمی که به دوش دارم بیمار شده‌ام. اما تو که خود رنجوری و دردی را تجربه می‌کنی، آیا واقعا می‌توانی درک کنی که من چه احساسی دارم؟ تو که خودت بیمار هستی، چه می‌دانی از حال من؟

هوش مصنوعی: در آغوش خواب‌های شیرین، تو چقدر بی‌خبر هستی از دردها و رنج‌هایی که در شب‌ها به سراغ ما می‌آید و از بیداری و آگاه بودن چه می‌دانی؟

هوش مصنوعی: اگر دوستت از ظلم معشوق غمگین و نالان باشد، بدان که دوری از محبوب چه دردناک است. تو چه می‌دانی از این رنج و جدایی؟