شمارهٔ ۱۸۷

هوش مصنوعی: تا کی باید ظلم و ستم را تحمل کنم در حالی که دل به محبت او سپرده‌ام؟ ای کاش او هم مانند من بی‌وفا بود تا این درد را حس نمی‌کردم.

هوش مصنوعی: اگر انسان به خاطر محبت و زیبایی کسی تمام عمر خود را بیازماید، باز هم نمی‌تواند دلش را از آن محبت و زیبایی جدا کند.

هوش مصنوعی: من به هر رشته‌ای از موهای او دلی دارم و آرزو می‌کنم که به هر یک از آن‌ها جداگانه دلی بسپارم.

هوش مصنوعی: اگر از ظلم و ستم به دل دست برداری، خداوند به خاطر این ظلم از تو شکایت نمی‌کند و در نتیجه دل تو به خدا نزدیک‌تر خواهد شد.

هوش مصنوعی: اگر محبوب تو هستی، خوشا به حال جان، و اگر معشوق تو دل باشد، خوشا به حال دل.

هوش مصنوعی: تو در چشمان پر از اشک ما نوری هستی و در دل غمگین ما نیز نور وجود توست.

هوش مصنوعی: کمتر ما را سرزنش کن ای راهنمای محترم، زیرا این حالتی است که از محبوبی ناشی می‌شود که دل ما را از ما ربوده است.

هوش مصنوعی: در این سرزمین دیگر نمی‌توانی در هیچ مکان و به دست هیچ فردی، دلی پیدا کنی.

هوش مصنوعی: دوست من از نظر دور است و دل من در این مشکل و گرفتاری باقی مانده است؛ اگر از چشم‌ها دور شوم، باز هم دل من در مشکل و درد خواهد بود.

هوش مصنوعی: اگر دل به راهنما نیاز نداشت، چشم به دردها و مشکلات دچار نمی‌شد.