شمارهٔ ۱۸۶

هوش مصنوعی: ای معشوق نازنین، ویژگی‌های تو دل‌فریب است و دل من به زیبایی‌های تو جذب شده است.

هوش مصنوعی: ای کوی تو، محل زیارت و عبادت گروه‌ها و طایفه‌هاست و چهره‌ات، نقطه‌ توجه و قبله‌ی ملت‌ها و اقوام مختلف.

هوش مصنوعی: ای غم تو چون تعویذی است که بر گردن جان و دل من آویخته شده است و همیشه همراه من است.

هوش مصنوعی: ای عشق تو شیرین و گوارا، ای راهی که به دوستی می‌رسد، تو در خطر افتاده‌ای.

هوش مصنوعی: اگرچه چهره‌ات از دیدم پنهان است، اما محبتت از دل من کم نمی‌شود.

هوش مصنوعی: اگر هزاران دریا هم مانع باشند و یا هزاران کوه هم سر راه قرار گیرند، تو باید همچنان به پیش بروی و از موانع نترسی.

هوش مصنوعی: با وجود زیبایی و خوبی که تو داری، هر داستانی که از اوایل بگویند، در مقایسه با تو زشت و ناپسند به نظر می‌رسد.

هوش مصنوعی: ناامیدی ما و کامیابی دیگران به خاطر عشق و هوس بوده است.

هوش مصنوعی: مرا از محل خود دور نکن، زیرا این کار ناپسند و بی‌احترامی به شخص کریم و بزرگوار است که نیازمندی را رد کند.

هوش مصنوعی: اگر دوستی در پیش تو گناه به حساب می‌آید، من به گناه خود اعتراف کرده و به آن معتقدم.

هوش مصنوعی: هر کسی که این غزل را بخواند، به او می‌گوید که در بیان این مضمون یا شعر، به خداوند قسم.