شمارهٔ ۱۷۹

هوش مصنوعی: با گریه و ناله همراه باش، تا وقتی که زندگی می‌کنی، این چنین باش.

هوش مصنوعی: همواره با درد زندگی کن و همیشه در کنار غم و اندوه باش.

هوش مصنوعی: دنبال درمان دردهایت نباش، به دنبال شادی باش و اگر غمگینی، همانطور بمان.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی به معشوق نزدیک شوی، باید تمام دل و جانت را به او تقدیم کنی و هیچ چیزی را برای خودت نگه‌نداری.

هوش مصنوعی: برای اینکه از درد دوری تو نجات پیدا کنم، باید با دوست مثل موم و عسل نرم و ملایم باشم.

هوش مصنوعی: شاید در نهایت به جایی برسی، اما باید تا آن زمان بر نداشتن فرصت برای استفاده درست از امکانات و زمان دقت کنی.

هوش مصنوعی: امیدوارم که بتوانی به آرامش و لذت همیشگی دست یابی و همواره در حال آماده‌باش باشی.

هوش مصنوعی: تا چه زمانی مثل زنان فقط به فکر دنیا باشی؟ اگر مرد هستی، باید به فکر دین و معنویت هم باشی.

هوش مصنوعی: قبل از آنکه مرگ تو را گرفتار کند، یک نگاه به اطراف خود بینداز و از آینده خود آگاه باش.

هوش مصنوعی: تا وقتی که دور سرت گردی از آسمان به وجود می‌آید، در زمین همچون موجودی افتاده و بی‌حالی باش.

هوش مصنوعی: از شعر و ادب خود را عبور نده و به جای گفتگو درباره آنها، خودت به خلق معنی و احساس جدید بپرداز.