شمارهٔ ۱۵۳

هوش مصنوعی: می‌خواهم زاهد را باطل کنم، زیرا در بهار جدید، گویا دوباره تصمیم به نوشیدن دارم.

هوش مصنوعی: از انتظار من خسته شده‌ام، بر روی زمین من عبور کن و نگذار که در روز رستاخیز، باز هم در انتظار کسی دیگر بمانم.

هوش مصنوعی: وقتی می‌بینم که تو با ناامیدی اشک می‌ریزی، به سادگی خود می‌خندم، زیرا هنوز به امیدی دیگر ایمان داری.

هوش مصنوعی: از سخن‌های تلخ و نصیحت‌های سخت، دلم آزرده و دچار زخم شده است. حالا آن درد را بیرون بیاور و بگذار که به زخم دیگری تبدیل شود.

هوش مصنوعی: او غباری از من بر روی خود ریخت، حالا دامنش به باد رفته و خاک من نیز به غبار دیگری تبدیل شده است.

هوش مصنوعی: گفتی که پیوند او با دیگران چه زمانی قطع می‌شود. اگر صبر کنی، ای دل، چند روز دیگر را تحمل کن.

هوش مصنوعی: تو هیچ کار دیگری جز آنکه با من بد برخورد کنی نداری، چرا که خوب می‌دانی که من هیچ دوست دیگری جز تو ندارم.

هوش مصنوعی: اگر جان‌های خسته و دردمند تو را نثار کنم، این کار شایسته‌ای است و به خاطر تو جانم را فدای عشق و محبت می‌کنم، و مانند من هزاران دیگر نیز به همین خاطر آماده‌اند.

هوش مصنوعی: شما تا کی می‌خواهید دوستتان را منع کنید؟ زاهد، بگو بیچاره چه کند وقتی جز عشق هیچ کار دیگری ندارد.