خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

الباب التاسع: فی السفر و الوداع

اوحدالدین کرمانی » دیوان رباعیات » الباب التاسع: فی السفر و الوداع

شمارهٔ ۱ : هر کس که سفر کرد پسندیده شود

شمارهٔ ۲ : جز دُرد سفر دلم نمی آشامد

شمارهٔ ۳ : اینجا اگرم کار به فرهنگ نشد

شمارهٔ ۴ : تا در سر من فتاد سودای وداع

شمارهٔ ۵ : هر بازو را زور کمان تو کجاست

شمارهٔ ۶ : در عشق دل خراب چتواند کرد

شمارهٔ ۷ : ای دل به سری پر زهوس چتوان کرد

شمارهٔ ۸ : کس مشکل اسرار حقیقت نگشاد

شمارهٔ ۹ : رویی نه که از هوای او بگریزم

شمارهٔ ۱۰ : هر چند به دل سوختهٔ درد توَم

شمارهٔ ۱۱ : رویی نه که پشت جان قوی ماند ازو

شمارهٔ ۱۲ : روزیت به مهر من نمی سوزد دل

شمارهٔ ۱۳ : چون سر بنهادیم کلاهی کم گیر

شمارهٔ ۱۴ : ما را به خرابات به کس نسپارند

شمارهٔ ۱۵ : درمان طلب از طبیب اگر رنجوری

شمارهٔ ۱۶ : هر کس که زدردی به دوایی برسد

شمارهٔ ۱۷ : چون نیست [امید] خلق بر وفق مراد

شمارهٔ ۱۸ : روزی است که دار و گیر خواهد بودن

شمارهٔ ۱۹ : ای دل چه گرفته است غم کام تو را

شمارهٔ ۲۰ : از گردش گردون که فلک گردان است

شمارهٔ ۲۱ : مدهوش تو را ترانه ای بس باشد

شمارهٔ ۲۲ : فریاد که آن سرو چمن می خسبد

شمارهٔ ۲۳ : گر نیست دلت شاد به تقصیر و قصور

شمارهٔ ۲۴ : یکچند فلک به کام ما گردان بود

شمارهٔ ۲۵ : افسوس که خلق سخت کوته نظرند

شمارهٔ ۲۶ : ما اطیب عیشی معه لولایی

شمارهٔ ۲۷ : جانا غم تو زهر چه گویی بتر است

شمارهٔ ۲۸ : دل در سر عهد استوار خویش است

شمارهٔ ۲۹ : بر قد دلم راست قبای غم تست

شمارهٔ ۳۰ : جان در تن من زنده برای غم تست

شمارهٔ ۳۱ : ای دل غم عاشقی تو را تنها نیست

شمارهٔ ۳۲ : من با غم عشق تو نباشم جز شاد

شمارهٔ ۳۳ : خواهم که مرا با غم او خو باشد

شمارهٔ ۳۴ : در هر نفسی درد سری آرد غم

شمارهٔ ۳۵ : در پای تو گردد سر هر گردن پست

شمارهٔ ۳۶ : مسکین دل من که رای دارد با غم

شمارهٔ ۳۷ : من در غم عشقت غم عالم نخورم

شمارهٔ ۳۸ : آن کز دل اوست بر دل من هر غم

شمارهٔ ۳۹ : سیر آمدم از غم دمادم خوردن

شمارهٔ ۴۰ : غم گفت کزو دو دیده خون باید کرد

شمارهٔ ۴۱ : دل در غم غم زنش که غم با غم خورد

شمارهٔ ۴۲ : بیگانهٔ جان شد دل و خویش غم تو

شمارهٔ ۴۳ : سبحان الله چه سخت کاری غم تو

شمارهٔ ۴۴ : هر جا که غم است زنگ آیینهٔ ماست

شمارهٔ ۴۵ : مسکین دل برخاسته هر جا که نشست

شمارهٔ ۴۶ : عاقل آن است که سخرهٔ غم نشود

شمارهٔ ۴۷ : هرگه که دلم فرصت آن در جوید

شمارهٔ ۴۸ : ناجنس حلاوت جوانی بُبَرد

شمارهٔ ۴۹ : ناکس که به کس شود نمازی نبود

شمارهٔ ۵۰ : نارنج و ترنج بر سر خار که دید

شمارهٔ ۵۱ : او را طلبی و تو منی اینت غلط