الفصل الاول - فی الطامات
اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة
»
الفصل الاول - فی الطامات
شمارهٔ ۱ : در گمراهی طالب راه اوییم
شمارهٔ ۲ : ما دوش در مغانه بیباک زدیم
شمارهٔ ۳ : الریح مع العود ترد بالبال
شمارهٔ ۴ : ماییم [و] حدیث زهد و طامات امشب
شمارهٔ ۵ : مستم دارد زباده ساقی پیوست
شمارهٔ ۶ : آباد خرابات ز می خوردن ماست
شمارهٔ ۷ : پیری ز خرابات برون آمد مست
شمارهٔ ۸ : در میکده جز به می وضو نتوان کرد
شمارهٔ ۹ : ما جامه نمازی به لب خُم کردیم
شمارهٔ ۱۰ : ساقی به صبوحی می ناب اندر ده
شمارهٔ ۱۱ : در میکده چون جمال معشوقهٔ ماست
شمارهٔ ۱۲ : از خوردن باده دوش حالم بگرفت
شمارهٔ ۱۳ : آنها که ازو پیاله نوشی بزنند
شمارهٔ ۱۴ : اسرار خرابات کسانی دانند
شمارهٔ ۱۵ : ماییم که آیت صواب از ما شد
شمارهٔ ۱۶ : هان ای ساقی درافکن آن باده به جام
شمارهٔ ۱۷ : هر خسته که در مصطبه مسکن دارد
شمارهٔ ۱۸ : زین سان که منم گر تو تویی آخر کار
شمارهٔ ۱۹ : روزی بینی مرا و رندی سه چهار
شمارهٔ ۲۰ : ای ساقی از آن بادهٔ دوشینه بیار
شمارهٔ ۲۱ : ای ساقی از آن راح خوش روح افراز
شمارهٔ ۲۲ : ای کرده مرا عشق تو در عالم فاش
شمارهٔ ۲۳ : گر نام نباشد به جهان ننگ اینک
