غزل شمارهٔ ۵۶۸

هوش مصنوعی: تا زمانی که در زندگی‌ام امیدی نداشته باشی، علاقه‌ای به تماشای زیبایی‌ها و لذت‌ها نخواهم داشت.

هوش مصنوعی: در دل ما تصویری از زیبایی وجود دارد که همچون جرعه‌ای است که در گلویی نرم و روشن نمی‌توانی پیدا کنی.

هوش مصنوعی: این دل، این فکر را کنار بگذار و از این جشن لذت ببر، زیرا این پیمانه‌ای که در دست داری، در هیچ‌جا از جاهای دیگر نخواهی یافت.

هوش مصنوعی: اگر دل‌های شهیدان را به دقت بررسی کنی، در آن هیچ نشانی از حسرت یا ناامیدی از دو جهان نخواهی یافت.

هوش مصنوعی: اگر کسی دردی نداشته باشد، ناله‌اش تأثیری نخواهد داشت. به همین دلیل، نمی‌توانی از صدای ناهید (سیاره زهره) اثری بیابی.