غزل شمارهٔ ۳۴۰

هوش مصنوعی: دردناک است که پرندگان سیاه‌دل به نمکدان تو دست پیدا کنند و وسوسه‌انگیزانی مانند مگس بر تو بخوانند.

هوش مصنوعی: ای گل، از نسیم صبح فاصله بگیر تا مبادا پرندگان به بوی تو attracted شوند و به سراغت بیایند.

هوش مصنوعی: انسان باید در جستجوی معانی عمیق و زندگی‌بخش باشد و برای رسیدن به حقیقت و معنای واقعی زندگی، حتی به مرزهای خستگی و ناامیدی برسد. تا زمانی که این تلاش صورت نگیرد، نمی‌توان به بالاترین و بهترین حالتها نائل آمد.

هوش مصنوعی: آن درد و شکافتی که می‌تواند بر اثر آن روز قیامت به پا شود، از غشای پیچیده و پریشان موهای تو سرچشمه می‌گیرد.

هوش مصنوعی: شعر تو به قدری زیباست که اگر بخواهند شعری برگزینند، آن شعر را از دیوان تو انتخاب می‌کنند، زیرا هر بیت از آثار تو عالی و ارزشمند است.