غزل شمارهٔ ۲۵۶

هوش مصنوعی: اگر نغمه‌ای بر دل تأثیر نگذارد و احساس شادی و شادی بخش نداشته باشد، دل غمگین و ماتم‌زده من نمی‌تواند آن را بپذیرد و به شنیدنش بپردازد.

هوش مصنوعی: عشق و محبت من به حدی است که در روز قیامت به او توسل می‌جویم و امیدوارم که او مرا رها نکند.

هوش مصنوعی: قهر و خشم تو را ای دل کوچک نمی‌دانم تا کی از عمق ناراحتی دلم به بیرون نمی‌آید.

هوش مصنوعی: در نهایت، درد و رنج همین است که در فصل بهار، دل پرندگانی که به فصل خزان عادت کرده‌اند، به باغ و گلزار نمی‌روید.