غزل شمارهٔ ۲۵۳

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۳

غم تو نیست، به عیش جهان که پردازد

هوای تیغ تو در سر، به جان که پردازد

چنین که غمزه به یک تیغ می‌کُشد همه را

به کاوکاو دل خون چکان که پردازد

اگر لب تو، نه در دل، نمک نشان آمد

به تازه کردن داغ نهان که پردازد

چو عشق یار که هم آلوده سوزد و هم پاک

به قیمت گهر این و آن که پردازد

کرشمه گشت جهانی، چنان که دل می‌خواست

مگر به سوختن کُشتگان که پردازد

اگر نه محرم دردی طلب کند عرفی

به جست و جوی من بی نشان که پردازد

غزل شمارهٔ ۲۵۲: ز روی آتش سوزان اگر خاشاک می روید غزل شمارهٔ ۲۵۴: دم مردن ز شوق آن که یار دلنواز آید

اطلاعات

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

برگردان به زبان ساده

غم تو نیست، به عیش جهان که پردازد

هوای تیغ تو در سر، به جان که پردازد

هوش مصنوعی: غم تو برای من مهم نیست، زیرا در این دنیای سیر و نوش، فکر تیغ تو در ذهنم باقی مانده و به جانم آسیب می‌زند.

چنین که غمزه به یک تیغ می‌کُشد همه را

به کاوکاو دل خون چکان که پردازد

هوش مصنوعی: به طرز جالبی، یک نگاه معنادار می‌تواند به راحتی جان افراد را بگیرد و دلی را که پر از درد و غم است، به طرز عجیبی تحت تأثیر قرار دهد.

اگر لب تو، نه در دل، نمک نشان آمد

به تازه کردن داغ نهان که پردازد

هوش مصنوعی: اگر لب‌های تو، اگر چه در دل جایی ندارند، نمک محبت در خود دارند، و این می‌تواند زخم‌های پنهان را کهنه و تازه کند.

چو عشق یار که هم آلوده سوزد و هم پاک

به قیمت گهر این و آن که پردازد

هوش مصنوعی: عشق مانند یاری است که هم می‌تواند از آتش خود بسوزاند و هم با پاکی خود، دل را تسکین دهد. بهایی که به خاطر این عشق پرداخته می‌شود، به مراتب ارزشمندتر از هر چیز دیگری است.

کرشمه گشت جهانی، چنان که دل می‌خواست

مگر به سوختن کُشتگان که پردازد

هوش مصنوعی: جهان به گونه‌ای زیبا و دل‌فریب شده است که آرزوهای دل را برآورده می‌کند، اما این زیبایی بهایی دارد و کسانی که در این راه آسیب دیده‌اند، باید با سوختن و درد و رنج این حقیقت رو به رو شوند.

اگر نه محرم دردی طلب کند عرفی

به جست و جوی من بی نشان که پردازد

هوش مصنوعی: اگر کسی که به درد و رنج مبتلا نیست، در پی من بیافتد، عرفی خواهد بود که در جستجوی من، نشانی از من نخواهد یافت و نمی‌تواند به راحتی به من برسد.