غزل شمارهٔ ۲۲۲

هوش مصنوعی: دانایان همواره به تو یاد می‌دهند که چگونه رفتار کنی و ممکن است تو را رسوا کنند. بنابراین، تلاش کن افرادی را به دور خودجمع کنی که بتوانند تو را در رسیدن به خوشبختی یاری دهند.

هوش مصنوعی: عشق تو به یک‌باره شعله‌ور می‌شود، پس پرده از روی نادانی‌ها بردار و بگذار دیگران از روی خواسته و نیازشان به تو نزدیک شوند.

هوش مصنوعی: تو زیبایی خود را از من پنهان کردی و دل دیگران را به خاطر خودت رنجانیدی. من هم از غیرتم عبور کردم و می‌خواهم دیگران از جمال تو بهره‌مند شوند.

هوش مصنوعی: پس به محلی برو و خود را نشان بده تا آنهایی که شایسته‌اند، برای زیبایی‌هایی که در وجود توست دعا کنند و آرزو کنند.

هوش مصنوعی: اگر به سرزمین اهل وجود گام بگذاری، صدها خار و مشکلات پیش رویت قرار خواهد گرفت که نشان از ناکامی و رنج است.