غزل شمارهٔ ۲۱۵

هوش مصنوعی: عشق و شوق به تو نمی‌تواند در گلزار فراوانی جا بگیرد، مانند اینکه تنها مرغی گرفتار در قفس نمی‌تواند به آزادی پرواز کند.

هوش مصنوعی: در دست ریاکاران، شراب‌نوشان تا به خانه خدا رسیده‌اند، اما نمی‌توانند به خاطر زنجیری که دارند، وارد آن مکان مقدس شوند.

هوش مصنوعی: هر ذره‌ای را که در نظر بگیریم، شایستگی حضور در حریم او را ندارد. حتی خورشید هم نمی‌تواند در این سایه‌ی دیوار، جا بگیرد.

هوش مصنوعی: وجدانم پر از غم و اندوه توست، به حدی که در سینه‌ام جای نمی‌گیرد. این دردها از آنچه که فکر می‌کردم بیشتر است و نمی‌توانم آنها را پنهان کنم.

هوش مصنوعی: ای کسی که آرامش و سلامتی را به دیگران می‌آموزی، با عرفی (که به لطف و کرامت معروف است) همراه مشو. در کنار او جز دل بیمار نمی‌تواند جا بگیرد.