غزل شمارهٔ ۲۰۳

هوش مصنوعی: باید به جای انزوا در خلوت، به جایی که شادمانی و خوشی در آن فراوان است، برویم؛ جایی که برای صوفیان، نشانه‌هایی از حرارت و شور عشق وجود دارد و در آن باید توجه به نیکی‌ها و زیبایی‌ها را بیشتر کنیم.

هوش مصنوعی: تو به اندازه‌ای به خوشی و شادابی روزهای گذران بلبل حسادت می‌ورزی که گویی فکر می‌کنی در این باغ پرگل باید زندگی کرد و نمی‌دانی که زمانه‌ای محدود است.

هوش مصنوعی: پاییز دراز و دشواری زلف او داستانی طولانی دارد. فقط همین را می‌گویم که در این گلستان، بلبل باید از خارها بگذرد.

هوش مصنوعی: در دل من هیچ نفسی از دوستان دشمنم باقی نمانده است، اما اگر از دوستم حتی یک خار هم به دست آورم، چقدر از نعمت‌های بهشت باید بگذارم.

هوش مصنوعی: اگر کسی یک ساعت در کعبه به عبادت بپردازد، اما بداند که برای داشتن نتیجه مطلوب باید از صد کار مطلع باشد، اهمیت آن را درک می‌کند.

هوش مصنوعی: من در تمام عمر با دین اسلام در ارتباط بودم، اما حالا که به پایان عمر نزدیک شده‌ام، باید با من بت و زنار همراه باشد.

هوش مصنوعی: پشیمانی تنها با بیان کلمات حس نمی‌شود، بلکه اگر دل انسان دچار نفاق باشد، واقعی بودن توبه و استغفار ضروری است.