غزل شمارهٔ ۱۷۵

هوش مصنوعی: من به شدت تشنه هستم و می‌خواهم چیزی سنگین و با ارزشی بنوشم. از شدت این تشنگی، حتی آتش را هم انتخاب می‌کنم.

هوش مصنوعی: اگر بهشت هم کالا و امکانات خود را به من ارائه دهد، من انتخاب می‌کنم که از آن بهره‌مند شوم، حتی اگر نتیجه‌اش برای افراد نادان باشد.

هوش مصنوعی: اگر به من اختیار بدهند که چگونه بمیرم، من مرگ را انتخاب می‌کنم که به خاطر عشق و زیبایی باشد.

هوش مصنوعی: اگر نفس انسان به زیبایی و خوبی یوسف تبدیل شود، بسیار خوب خواهد بود؛ اما حتی اگر گرگ هم یوسف شود، من همچنان به جان این انتخاب راضی هستم.

هوش مصنوعی: من گفته‌ام که وقتی به این درگاه داخل شوم، انتخابم چیزی بالاتر از سلطنت کیان خواهد بود.

هوش مصنوعی: هر چیزی که من انتخاب کنم، دیگران آن را قبول خواهند کرد و هر چیزی که از دیگران بگیرم، من خودم آن را انتخاب می‌کنم.

هوش مصنوعی: من نمی‌دانستم که از سرنوشت نحس خود، هر آنچه که عرفی بخواهد، من باید انتخاب کنم.