غزل شمارهٔ ۱۶۰

هوش مصنوعی: منصور و انا الحق را به دار آویختند و ما هیچ جز عشق و محبت نداریم و در این عشق غرق شده‌ایم.

هوش مصنوعی: اگر به جاده عشق بروی، تنها الماس را بر دل غمگین بگذار و چیز دیگری نیاز نیست.

بر اساس فلسفه اپیکور ما پس از مرگ به عدم می رویم و همانند قبل از تولد چیزی برایمان مهم نخواهد بود. با دانستن این مساله هیچ چیزی مهم نیست مگر حسرت ندیدن عزیزان که در لحظه های آخر زندگی آدم را دچار غم می کند.

هوش مصنوعی: اگر از کعبه به بیرون بروم، زنگ را در دست می‌گیرم و کمربند را به دور می‌اندازم و به هیچ چیز دیگر اهمیت نخواهم داد.

هوش مصنوعی: عرفی به اشتباه به خاطر جلوه‌گری و زرق و برقش معروف شده است. اما نگاه کنید، تنها تعدادی گل بر لبه‌ی عمامه‌اش قرار دارد و غیر از این چیزی از او نیست.