غزل شمارهٔ ۱۴۲

هوش مصنوعی: شیوه‌ای که در آن دزد از صد قافله زندگی نمی‌دزدد، در زنجیره زیبایی تو نام و نشانی ندارد.

هوش مصنوعی: فقدان محبت تو باعث شد که مطمئن شوم این تلخی زندگی من ناشی از ستمی نیست که به من می‌شود، بلکه از زهر تیر برآمده است.

هوش مصنوعی: در روز حسابرسی، شهیدان از عشق و محبت به مقام و جایگاهی دست یافته‌اند که هیچ چیزی نمی‌تواند آن‌ها را دربند کند یا از مسیرشان بازدارد.

هوش مصنوعی: دل کسی پر از درد و غم است که در حال گریه و شیون است و این درد و اندوه او برای دیگران که در حال عزاداری هستند، قابل احساس نیست.

هوش مصنوعی: اگرچه همه چیز را می‌توان فروخت و داد، اما آن جواهر نایابی که در هیچ جایی قابل دستیابی نیست، هرگز نخواهد بود.

هوش مصنوعی: ناامید نشو، عرفی! خود را رها نکن و ادامه ده. حتی اگر نشانه‌ای از هدف و مقصودت دیده نمی‌شود، باز هم باید استوار بمانی.