شمارهٔ ۹۹۷

هوش مصنوعی: من در جمع دیگران، آبرویم را می‌برم، زیرا از من به‌طور مستقیم نشنوید، بلکه از دل بی‌خیال من بشنوید.

هوش مصنوعی: هر لحظه که به پایان می‌رسد، بلاهای زیادی از دل برایم پیش می‌آید. ای مسلمانان، از خدا بخواهید که در کارم تلاشی کند.

هوش مصنوعی: دوست من با ظاهری آراسته و زیبا همچون سروهای باغ، اما من تحت تأثیر بی‌وفایی و ظلمی که از او دیده‌ام، مانند چمن‌زاری شده‌ام که بر اثر پاهای سنگین به خمیره درآمده است.

هوش مصنوعی: سلام بر کسی که عرق چینش را به همراه دارد، چه اعجازها که باید انجام دهد آن که بوی یوسف را از پیراهن یعقوب به همراه داشت.

هوش مصنوعی: کسی که در میانه صف و جمعیت حاضر نیست، به خاطر اینکه چشمانش متوجه جاذبه و زیبایی معشوق است و از مژگانش می‌تواند باعث آسیب به دل دیگران شود.

هوش مصنوعی: صبر من از نگاه او فرار می‌کند، مانند فرار افراسیاب از نبرد با تهمتن.

هوش مصنوعی: تحمل درد و رنج این چشمه‌ی حیرت برای کسی مثل من که بیچاره‌ام، امکان ندارد که آزمایش جدایی را تحمل کند.

هوش مصنوعی: وقتی مجنون از فریب نوفل و دیگر دوستانش به تنگ می‌آید، ناچار می‌شود با دشمن لیلی مقابله کند و به جنگ بپردازد.

هوش مصنوعی: انسان باید در لحظات سخت و امیدبخش کنار دوستش باشد و نیز در روزهای روشن و تاریک، در خلوت و در میان جمع، حمایت و همراهی یکدیگر را حفظ کنند.

هوش مصنوعی: عاقلان نمی‌توانند به عشق مجنون خرده بگیرند، پس ای نکوهشگر، حجاب از چشمان خودت بردار و حقیقت را ببین.

هوش مصنوعی: یا برو به سادگی و آرامش مانند خردمندان زندگی کن، یا اینکه از دنبال کردن چشمان intoxicating و جذاب خودداری کن.

هوش مصنوعی: یا باید سختی‌های ناشی از نادانی و خطای دیگران را تحمل کرد، یا باید از دیدن و نزدیک شدن به زیبایی‌های دلربا و جاذبه‌های آنان دوری کرد.