شمارهٔ ۹۸۹

هوش مصنوعی: ای ماه زیبا، به فکر جان انسان‌های بی‌دل نباش و کار را بر کسانی که در سختی هستند، دشوارتر نکن.

هوش مصنوعی: زمانه‌ای که عاشقان و کسانی که دل‌تنگ هستند را مختل کرده‌ای، توبه‌های عابدان و نیکوکاران را بی‌اثر نکن.

هوش مصنوعی: چشم خود را اجازه نده که به خاطر ناحق و بی‌دلیل به کسی آزار برساند، و موهایت را به دام برای گرفتن چیزی بی‌فایده تبدیل نکن.

هوش مصنوعی: دوست وفادار را که به عهد و پیمانش وفا نمی‌کند، در میان آن گروه که چنین هستند، نهایتاً به خوبی نخواهی رسید. پس خودت را در بین آنها نینداز.

هوش مصنوعی: عشق تو باعث شده که من هر چه صبر و عقل و دین و دل داشتم را از دست بدهم. پس تو این بی‌صبری و بی‌عقلی و بی‌دینی و بی‌دلی من را نادیده نگیر.

هوش مصنوعی: به خستگان و کسانی که از زندگی خسته شده‌اند باید دارویی خوشایند و سالم بدهی، نه اینکه با نگاه مسموم و سمی خود، آن‌ها را به سوی مرگ و نابودی بکشانی.

هوش مصنوعی: دیشب، ناخدای دانایی به من گفت: ای بی‌خبر، تو در دنیای وسیع و بی‌پایان زندگی، آشنایی و شناختی نداری.

هوش مصنوعی: خیال دوست به من ندا داد که ای کسی که به دشمنان احساسی دارم، به زودگویی و حشو و بیهوده‌گویی نپرداز و با عقل و خرد، از غفلت نسبت به آنچه مهم است دور بمان.

هوش مصنوعی: یا با میل و رغبت به سراغ زیبایی‌ها برو و آن‌ها را انتخاب کن، یا اینکه به طور ناخواسته در مکان‌هایی که ممکن است برایت مشکل‌ساز شود، جا نزن.