شمارهٔ ۹۸۸

هوش مصنوعی: ای پیام‌آور عاشقان، به او بگو که امشب به عهد خود وفا نکند و با دوستانی که به او ایمان دارند، بازی نکند و در دل‌ها گره‌های محبت نندازد.

هوش مصنوعی: مجنونی که در کار افتاده و گرفتار شده، نیازی به زنجیر موی یعقوب ندارد؛ بلکه او نیازمند بویی از پیراهنی است که باعث یادآوری عشق و زیبایی‌اش شود.

هوش مصنوعی: با یادآوری آن شخص، باید به این نکته توجه کرد که چنین چیزی شرط واقعی دوستی نیست. یاران باید از انسان‌های صمیمی و مهربان خود یاد کنند.

هوش مصنوعی: من دیگر به حدی کم شده‌ام که دیگر امکان ندارد بیشتر از این غم سنگینی وجود داشته باشد. صدای ناله او بر دل این آزمونگر فشار می‌آورد.

هوش مصنوعی: امیدوارم که به کمک خداوند بتوانم خود را از این مشکلات رها کنم و این فردی که زجر کشیده را از غم و اندوه آزاد کنم.

هوش مصنوعی: تو با کنار زدن پرده‌ی لباس، جان من را آزاد کردی، طوری که از هر آنچه که من بودم، تنها یک خیال از جسم باقی مانده است.

هوش مصنوعی: با وجود اینکه حال و روز من بسیار بد است، کاش تو به سادگی از کنار من می‌گذشتی. دلم به حال خودم می‌سوزد و مثل زبانی که در دهان‌های مختلف می‌چرخد، در میان احساسات متناقض و دردهایم سرگردان شده‌ام.

هوش مصنوعی: تو در پی آرزوهای دل خود جان‌فشانی کردی و این داستان به legend (افسانه) هر جمع و انجمنی تبدیل شد.