شمارهٔ ۹۳۷

هوش مصنوعی: دراینجا بیان می‌شود که شخص به خاطر غم و اندوه عزیزان و دوستانش، در حالتی ناراحت و غمگین نشسته و سرش را در گریبانش فرو برده است.

هوش مصنوعی: به سراغ دوستانم رفتم و حال آنها را بررسی کردم، مانند پزشکان که نبض بیمار را می‌گیرند.

هوش مصنوعی: ملالت او دلیلی داشت، گویا مانند مهمانی است که در کُنج خانه‌ی آدم‌های غریبه حضور دارد.

هوش مصنوعی: به خودم گفتم عجیب نیست که از صحبت‌های افرادی با لبان زیبا و خوش‌صدا، نفرت داشته باشند.

هوش مصنوعی: وقتی که سرگردانی و بی‌نصیب بودن آن‌ها را دیدم، به خودم گفتم که بله، به سبب بخت بد و بی‌نصیب بودن، مانند من به این وضع دچار شده‌اند.

هوش مصنوعی: من خود را بی‌گناه می‌بینم و جز نیرنگ رقبایم هیچ‌جرم و خطایی نمی‌شناسم.

هوش مصنوعی: خداوند بزرگ است و فاصله‌ای که در آن، نیکان و فرمانروایان خوب حضور دارند، بسیار ارزشمند و باعظمت است.

هوش مصنوعی: اگر اتهامی به کسی وارد باشد، در دین اسلام چه چیزی مانع از آن است که به کسانی که صلیب به دوش دارند، اعتراض کنیم؟

هوش مصنوعی: من هم مثل تو غمگین هستم و سرم را در گریبانم فرو برده‌ام.