برگردان به زبان ساده
میروی ای در دلِ تنگم مقیم
بازنگر از سرِ لطفِ عمیم
هوش مصنوعی: تو میروی و من در دلِ تنگ و ناراحتی کوچکی زندگی میکنم؛ لطفاً با دقت و مهربانی دوباره به من نگاه کن.
مرحمتی کن چه شود گر به ما
باز کنی گوشهی چشمی به نیم
هوش مصنوعی: لطفاً بر ما ببخش و چه اتفاقی میافتد اگر فقط با یک نگاه به ما توجه کنی؟
از درم ای ماه درآ تا شود
اخترِ برگشتهی من مستقیم
هوش مصنوعی: ای ماه، از در وارد شو تا ستارهی منحرف من دوباره به راه درست برگردد.
بهر خدا بر منِ مسکین ببخش
تا به عوض کسب کنی حا و جیم
هوش مصنوعی: برای خدا به منِ فقیر کمک کن تا در عوض به دست آوردی از روزی و نعمت برسی.
چشمهی خضرست لبت روز و شب
ساخته از دیدهی من یا و میم
هوش مصنوعی: لبت مانند چشمهای است که در تمام روز و شب زندگیام ساخته شده از اشکهایم و حسرتهایی که در دل دارم.
یادِ صبا تحفهی مشکِ ختا
از سرِ زلف تو فرستد نسیم
هوش مصنوعی: نسیم صبحگاهی از طرف زلف تو بوی خوشی مانند مشک ختا به همراه میآورد.
بویِ عرقچین تو گر بشنود
بانگ برآید زِ عظامِ رمیم
هوش مصنوعی: اگر بوی عرقچین تو را بشنوم، صدایی بلند و شگفتانگیز از استخوانهای خشکیدهام به گوش میرسد.
از پدر و مادرِ گیتی نزاد
چون سرِ دندانِ تو درِّ یتیم
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که مانند دندانی که از وجود مادر و پدرش بینصیب است، تو نیز از اصل و ریشهات جدا شدهای. دندان یتیم به نوعی نماد آسیبپذیری و فقر است، و به این خاطر به ارزش و زیبایی تو اشاره میکند که در عین نداشتن ریشه و اصل، باز هم خاص و درخشان هستی.
چند کشم باده ز دردِ فراق
تا به کی از جورِ رقیبِ لئیم
هوش مصنوعی: چند مدت میخواهم شراب بنوشم تا چه زمانی از تسلط و ظلم رقیب بدخواه رنج ببینم؟
دست به من ده به وفا و بگوی
بسم الله الرّحمآن الرّحیم
هوش مصنوعی: دستت را به من بده با صداقت و با شروعی نیک، به نام خداوند بخشنده مهربان.
مهرِ نزاری نشود که به عشق
هم ره او بود زِ عهدِ قدیم
هوش مصنوعی: محبت نازک و لطیف نیست که به عشق هم راهی داشته باشد، همانگونه که در زمانهای گذشته بود.
نیست به جز عکسِ خیالت حریف
نیست جز اندوهِفراقت ندیم
هوش مصنوعی: جز تصویر خیالت، هیچ کس دیگری در کنارم نیست و تنها دوستم در این دنیای بیتو، غم جداییات است.
سیم و زرش نیست بدو کی رسد
حلقهی زرّین و بناگوشِ سیم
هوش مصنوعی: مروارید و طلا به او نمیرسند، چطور میتوان حلقهی طلا و گوشوارهی نقره را به او نزدیک کرد؟