شمارهٔ ۸۰۰

هوش مصنوعی: اگر برای یک لحظه هم از تو صبر و شکیبایی داشته باشم، نگذار که کسی فکر کند من به چنین چیزی باور دارم.

هوش مصنوعی: سرنوشت من خوشحالی و اتحاد با تو را به ارمغان می‌آورد، اما من فریب این وعده را نخواهم خورد.

هوش مصنوعی: در دل خود آتش و اشتیاقی دارم که چون به آنچه می‌خواهم نمی‌توانم دسترسی پیدا کنم، به مانند سیبی که به آن نمی‌رسم، حسرت آن را می‌خورم.

هوش مصنوعی: شب جدایی تو، دل و جانم را به شدت آزار داد، مانند روز قیامت که از شدت فریاد و سر و صدا، همه چیز به هم می‌ریزد.

هوش مصنوعی: به ماه اشاره نکن، چون زیبایی زلف تو برای من کافی است و حالت خود را پنهان نکن.

هوش مصنوعی: ای چشمه‌ی تابناک که مانند آفتاب روشنی، من از تو به شدت بی‌صبری و دل‌تنگم.

هوش مصنوعی: من خاک تو هستم، پس غبار مرا نپوشان؛ زیرا مانند آب که به سمت پایین می‌رود، در حال فرو رفتن هستم.

هوش مصنوعی: از نفرت و کینه دوری کن و هرگز به خاطر این احساسات، این زندگانی را بر خود دشوار نکن.

هوش مصنوعی: اگر تو کنترل را به دست بگیری، من هم در زندگی و هم در مرگ در کنار تو هستم.