شمارهٔ ۷۹۹

هوش مصنوعی: بیا که دیگر نمی‌توانم صبر کنم، دل من از این همه فریب و فنی که به من زده‌ای، به تنگ آمده است.

هوش مصنوعی: عزیزم، در این جدایی رو به تدبیر نرو، چون از درد دل من به شدت آسیب دیده‌ام.

هوش مصنوعی: اگر بخواهی می‌توانی جلب توجه کنی، اما من نمی‌توانم مدت زیادی نسبت به این موضوع تحمل داشته باشم.

هوش مصنوعی: اگر صد بار هم از من دور شوی و به من پشت کنی، تا زمانی که زنده‌ام، منتظر تو خواهم بود.

هوش مصنوعی: بگذار آرام باشم تا سرم را بر روی پاهایت بگذارم. چه چیزی داری که مانند زلف‌های تو مرا به دام می‌اندازد؟

هوش مصنوعی: نه می‌توانم با تو بمانم و نه با خودم، چرا که از این وضعیت عجیبی که در آن هستم، به زودی خارج خواهم شد.

هوش مصنوعی: با این حالتی که دارم، از سختی‌ها رهایی نمی‌یابم و این موضوع به این زودی تغییر نخواهد کرد.